Vergeet om my te vergeet

 

Dit is ons manier van onthou. Daar is nie fotos om te herinner nie, net patologiese verslae iewers in ‘n laai of ‘n leêr. Selfs die letsels op my buik is al bykans onsigbaar.

Ja die seer in ons harte herinner ons ook maar ons glo dat die seer eendag sal weggaan en dan sal hierdie ons onthou wees. Al was die lewetjie elke keer van korte duur was dit genoeg tyd om drome te droom, om iets te begin voel. Genoeg tyd om jou hart te laat breek as hulle eers na die sonarskerm staar en dan jou hand ‘n simpatieke drukkie gee.

Groetnis

Advertisements