Griet skryf ‘n sprokie

Die geel omslag van Marita van der Vyver se Griet skryf ‘n sprokie bespring my mos toe nou die dag in ‘n tweedehandse boekwinkel. Ek dink ek was Graad 9 toe ek dit die eerste keer gelees het, wou dit nog altyd weer gelees het, so toe gaan dit maar saam huistoe.

As 15 jarige, besef ek nou, kon ek defnitief nie alles begryp wat ek gelees het nie. Tog het die boek, die storie en die manier van storievertel, destyds ‘n groot indruk op my gemaak (alhoewel ek vermoed dat die gevryery tussen die bladsye ook ‘n groot invloed gehad het). En Griet skryf ‘n sprokie se tweede lees as volwassene het my nie telleurgestel nie, nie in die minste nie. Nee, Marita mag maar skryf.

Wat ek wel besef het, nadat ek die boek sag toegemaak het, langs my neergesit het en hande gevou agteroor gaan sit het, was dat die regte (of verkeerde) boek op die regte (of verkeerde) tyd ‘n ongelooflike invloed op ‘n mens se denkwyse kan hê. (Op hierdie punt kan ons nou begin debatteer oor ouderdomsbeperkings, emosionele intelligensie en kennis-is-mag…)

Keer op keer was sinne en paragrawe in die storie vir my soos ‘n spieël waarin ek my eie manier van dink herken het. En dit is nie noodwendig ‘n slegte ding nie. Vandag kan ek Griet en haar sprokies meer waardeer ja, dit is waar, maar as ek die tyd kon terugdraai sou ek weer op ‘n Dinsdagmiddag na skool uit my ma se kar geklim het, die boek saam met 3 ander by die biblioteek gaan uitneem het en dit weer gelees het en my weer verwonder het aan die sprokieswêreld wat tussen die bladsye op my gewag het.

Vandag is ek wie ek is en ek hou van wie ek is. Baie mense en baie boeke het ‘n invloed gehad op my emosionele grootword en sonder hierdie tydige (en soms ontydige) invloede sou ek mos nie ek gewees het nie?

Mense, dis lekker om lief te wees vir lees!

Groetnis

Advertisements